Kanał Koryncki - Grecja

Kanał Koryncki to bez wątpienia najsłynniejsza tego typu trasa w Europie i bez wątpienia prawie każdy z nas o nim słyszał, ale czy każdy wie gdzie on się znajduje?

Łączy on na północnym-zachodzie Zatokę Koryncką (Morze Jońskie), a od południowego-wschodu Zatokę Sarońską (Morze Egejskie), przeprowadzony został Przesmyk Koryncki w pobliżu miejscowości Korynt na greckim półwyspie Peloponez. Długość kanału to 6343 m, szerokość 25 m, głębokość wody 8 m, a głębokość ścian to 79 m.

W starożytności brak tego połączenia umożliwiał dostatnie życie Koryntowi. Wtedy był już pomysł przekopania przesmyku, ale nie został zrealizowany. Pomysłodawcą był władca Koryntu Periander, jednak wycofał się z tego pomysłu. Zbudowano wtedy tylko brukowaną drogę zwaną diolkos. Idea budowy kanału wróciła za czasów cesarza Nerona. Rzymscy uczeni opracowali dokładny projekt. Zaczęto nawet kopanie. Wykorzystano sześć tysięcy niewolników żydowskich, którzy pracowali szpadlami. Plan udało się zrealizować tylko w niewielkiej części i zaprzestano dalszych prac.

Ostatecznie Kanał Koryncki udało się przekopać dopiero pod koniec XIX w., kiedy to Grecja odzyskała niepodległość. Przyczynił się do tego Ferdynand de Lesseps, który wybudował Kanał Sueski i odwiedzając Grecję w 1869 r. obudził dyskusję na temat kanału przecinającego Isthmos. W roku 1881 budowy podjęło się międzynarodowe przedsiębiorstwo, jednak nie podołało zadaniu. Prace kontynuowała grecka firma, należąca do Andreasa Sygrosa, greckiego polityka, bankiera, przemysłowca i społecznika. Kanał Koryncki został otwarty w 1893 r. Kanał pozwala statkom skrócić podróż o ok. 400 km, które musiałyby pokonać okrążając półwysep.

Będąc W Koryncie czy Loutraki a nawet w Atenach, myślę, że jest to obowiązkowy punkt do zwiedzania na naszej mapie. Kanał robi wrażenie i zdecydowanie warto go odwiedzić.

Czytaj więcej >>

Teatr Hellenistyczny w Bodrum

Będąc w Bodrum warto zajrzeć na zbocze wzgórza Göktepe, znajduje się tam antyczny teatr, który przypomina o świetności antycznego Bodrum. Zbudowany został w okresie hellenistycznym a jego historia sięga IV wieku p.n.e. Posiada cechy charakterystyczne dla teatru z okresu klasycznego. Na terenie Azji Mniejszej nie ma teatru o podobnej charakterystyce, dlatego teatr w Bodrum jest budowlą unikalną na skalę Turcji.

Czytaj więcej >>

Quadem przez wyspę Kos

Wyspa Kos jest na tyle niewielka, że bez większego problemu można ją objechać samochodem, skuterem czy quadem w jeden dzień. Praktycznie na każdym kroku znajdziemy taki punkt, z którego bez większego problemu możemy wypożyczyć pojazd. Ceny w wypożyczalniach są różne, samochód można wypożyczyć już od 25 eruo za dobę, skuter od 15 euro, quad 25 euro i bardzo popularny na wyspie rower od 5 euro.

Jak wygląda cała procedura wypożyczenia?

Rower, jak się zapewne domyślacie wypożyczyć może każdy. Jednak samochód, quad czy skuter już nie. Potrzebne będzie nam do tego prawo jazdy.

Przy wypożyczaniu zostaniecie poproszeni o okazanie prawa jazdy, dowodu osobistego oraz podać informację, w jakim hotelu obecnie przebywacie.

My wybraliśmy quad, dlaczego? Wydaje się najpraktyczniejszy chociażby ze względu na to, że można nim wjechać na bardziej wyboiste tereny, nawet na niektóre plaże.

Paliwo, oczywiście tankujemy sami, tyle ile uważamy za stosowne. Pamiętajcie, aby zawsze przed wyjazdem z wypożyczali obejrzeć sprzęt, za wszystkie wyrządzone szkody odpowiadamy oczywiście my wypożyczający. Także, aby uniknąć niepotrzebnych sytuacji obejrzyjmy najlepiej przy osobie, która go nam wypożycza.

Oddając sprzęt pamiętajmy, aby miał tyle samo paliwa ile miał w chwili wypożyczenia.

Nasz quad kosztował 25 euro i prezentował się jak na zdjęciu poniżej :)

Czytaj więcej >>

Rejs na wyspę Kos

Za oknem szaro i zimno to doskonały moment, aby powspominać jeszcze tak niedawne upalne dni.

Podczas naszego pobytu w Bodrum grzechem byłoby nie wybrać się na Grecką wyspę Kos, która znajduje się, jak mówi przysłowiowe ‘rzut beretem’.

Najlepszym a zarazem najszybszym sposobem jest popłynięcie promem bądź katamaranem, które pływają codziennie. My wybraliśmy prom, bilet w tą i z powrotem kosztował nas 22 euro za osobę a sam rejs trwa godzinę. 

Płynąc promem na jeden dzień mamy pięć godzin na zwiedzanie, może się wydawać, że jest to niewiele czasu, ale bez problemu nam wystarczy. Atrakcje jakie oferuje Kos znajdują się praktycznie koło siebie. W pięć godzin zwiedziliśmy wyspę i mieliśmy jeszcze czas na opalanie, wszystko za pomocą Quada, ale o tym innym razem. Możemy skorzystać z krótkiej przejażdżki kolejką – city tour, podczas której możemy zobaczyć najważniejsze miejsca, a wszystko to w towarzystwie przewodnika. Jednak dla mnie lepszą opcją jest zwiedzanie samemu, pieszo bądź za pomocą skutera czy Quada, zawsze mamy więcej czasu na zdjęcia niż z przewodnikiem. Wybierając się na Kos należy pamiętać, aby mieć przy sobie paszport.

A więc przechodzimy odprawę i zapraszam na fotorelacje i podziwianie przepięknych widoków :)

Witamy Kos :)

Naprawdę tu dotarłeś/aś? Dzięki :) i zapraszam po więcej.

Czytaj więcej >>

Zamek Świętego Piotra - Bodrum

Kolejnym obowiązkowym miejscem do odwiedzenia w Bodrum jest Zamek Świętego Piotra. Jego nazwa wzięła się od imienia Apostoła Piotra. Zamek położony jest na wychodzącym w morze cyplu i zajmuję powierzchnię 33 tysięcy metrów kwadratowych. Budowa rozpoczęła się w 1404 roku, kiedy to Joannici przybyli na wybrzeże Azji Mniejszej w poszukiwanie punktu strategicznego na budowę twierdzy, wówczas zakon rycerski miał swoją siedzibę na wyspie Rodos. Wyboru lokalizacji dokonał Wielki Mistrz Zakonu Philibert Naillac. Zdecydował, że zamek zostanie wzniesiony na terenie antycznego miasta Halikarnas, naprzeciwko wyspy Kos, gdzie także stała twierdza należąca do zakonu. Zamek miał za zadanie chronić wschodnie wybrzeże Morza Egejskiego. Do wzniesienia murów twierdzy użyto kamieni pochodzenia wulkanicznego oraz pozostałości z pobliskiego Mauzoleum, dawnego cudu świata. W ścianach zamku widoczne są marmurowe kolumny i reliefy, zgromadzone z tej wspaniałej niegdyś budowli. Pierwsza część prac została zakończona w 1437 roku. Pierwszą zakończoną budowlą na terenie twierdzy była kaplica (1406 r.) składała się ona ze sklepionej nawy i absydy. W latach 1519-1520 została przebudowana przez rycerzy hiszpańskich, którzy nadali jej cech gotyckich.

Czytaj więcej >>

Wzgórze Wiatraków - Bodrum

Dzisiaj zabiorę Was na małą wycieczkę, wycieczka będzie miała charakter wirtualny, więc nie będziecie musieli nigdzie chodzić a jedynie poruszać się po stronie ;)

Nad Bodrum wznosi się wzgórze nazywane ‘Wzgórzem Wiatraków’, oddzielające Bodrum od Gumbet. Na szczycie znajduje się siedem wiatraków stąd też jest tak nazywane. 

Białe wiatraki zbudowane zostały w połowie XVIII wieku z kamienia i desek. Skierowane były na północny-zachód, aby chwytać wiatr z wybrzeża. Wybudowane zostały na potrzeby miejscowej ludności. Ich lata świetności trwały aż do lat 70-tych, ludność mieliła tutaj zebrane na polach zboża.

Czytaj więcej >>

Lecąc nad Turcją

     Wszystko co dobre szybko się kończy. Część Turcji i Grecji zwiedzone. 

W Polsce przywitała nas nieprzyjemna pogoda, zimno i deszczowo - już tęsknimy za upałami. Wakacje jak najbardziej udane, piękne widoki na zdjęciach zachowane i na bloga będą wklejane – trochę się zrymowało :D 

Na początek pokażę Wam, może i nie najlepszej jakości zdjęcia z okna samolotu, okno niezbyt czyste i lekko zaszronione, ale chyba nie jest aż tak źle? 

Miłego oglądania i wkrótce zapraszam po więcej :)

Czytaj więcej >>

Ławeczka Józefa Szwejka w Sanoku

     Ławeczkę Szwejka w Sanoku odsłonięto 6 czerwca 2003 roku, jako pierwszą w Polsce i piątą na świecie. Autorem pomnika jest rzeźbiarz Adam Przybysz. Upamiętnia ona postać Józefa Szwejka z powieści Jaroslava Haška ‘Przygody dobrego wojaka Szwejka’(w Sanoku rozgrywały się epizody akcji powieści).

     W uroczystości uczestniczył wnuk pisarza, Richard Haśek oraz znawca literatury czeskiej dziennikarz Leszek Mazan. Postać Szwejka wzorował na najsłynniejszym filmowym odtwórcy dzielnego wojaka Rudolfie Hrušínským. Jest ona obecnym symbolem związku Sanoka z dawną Monarchią Austro-Węgierską. Postać Szwejka naturalnej wielkości w mundurze C.K. armii siedzi na ławeczce i pali fajkę. Z ławeczki visa vis tzw. bramy węgierskiej widoczny jest szyld reprezentacyjnego ongiś Hotelu, w którym Szwejk wykonywał swą dziejową misję odnalezienia porucznika Duba "na kanapce panny Elly" w pokoiku na pierwszym piętrze[2]. Szwejk przebywał w Sanoku krótko, najprawdopodobniej od 16 lipca 1915 roku. Zapewne jest to literacka reminiscencja historycznego wydarzenia związanego z wizytą księcia Karola i sztabu armii w Sanoku przed udaniem się na wschód po odsieczy Lwowa w czerwcu 1915 roku.

     Bezpośrednio przed wybuchem I wojny światowej stacjonowało w garnizonie sanockim 1200 żołnierzy, podczas gdy sam Sanok liczył w tym czasie tylko 12 tys. mieszkańców. 26 września 1914 roku garnizon sanocki został ewakuowany pod naporem ofensywy rosyjskiej. 5 października 1914 roku wojska rosyjskie podczas kontrofensywy zostały odrzucone na Glinice, gdzie po jednodniowej bitwie ustąpiły na jakiś czas miejsca powracającej C.K. armii. Druga okupacja rosyjska Sanoka trwała od 9 listopada 1914 roku do 11 maja 1915 roku. Podczas działań wojennych w 1915 roku spaleniu uległa część dzielnicy Posada na tzw. Szklanej Górce. W tym samym roku Rosjanie zdewastowali również Fabrykę Wagonów, poprzez kradzież maszyn i wywóz materiałów do produkcji. Spalili również część zamku zajmowanego przez starostwo oraz ulicę 3 Maja.

     Przy ulicy Mickiewicza zachowały się budynki koszar 45 Pułku Piechoty Austro-Węgier, w których w czasie I wojny światowej stał garnizonem pułk węgierskich honwedów zluzowany następnie przez 54 Pułk Piechoty Austro-Węgier. Na Cmentarzu Centralnym w Sanoku nie zachowała się kwatera poległych żołnierzy węgierskich z 32 Pułku Piechoty, zniszczona została w latach 50tych XX wieku.

     Żołnierze stacjonujący w Sanoku nie narzekali na brak rozrywek. Poza hotelem i restauracją "Pod Trzema Różami" istniały w Sanoku obok wykwintnych kawiarni i restauracji również 36 barów z prawem wyszynku alkoholu. Do najbardziej popularnych należała restauracja Dampfa przy ulicy 3 Maja, "Sanocka", "Imperial" gdzie w sobotnie noce przy dźwiękach cytry grono tyrolki lub "Grand". Popularnością cieszyła się również gospoda "Pod białym koniem" na placu św. Michała, "Blachówka" przy Kościuszki, "Murowanka" na Jagiellońskiej oraz szynk "Czarna Mańka" na Jana Matejki. Elitarnym było Casino Narodowe z wysokim wpisowym i taką składką miesięczną. Lokale te obsługiwały swoich gości do godziny 2giej nad ranem.

     Obraz Sanoka z filmu Karela Steklý'ego z 1957 roku Melduję posłusznie, że znowu tu jestem, na kanwie powieści Haška z Rudolfem Hrušínskim w roli tytułowej jest bardzo pobieżny. Raptem w kilku scenach filmu zidentyfikować można miejsca znane z kart powieści Jaroslava Haška i związane z pobytem Szwejka - dworzec kolejowy, bank i burdel, gdzie nawet za czasów Wielkiej Wojny kwitło intensywne życie nocne prowadzone w Sanoku przez "Zjednoczone Domy Rozrywkowe i Kawiarnię Miejską".

     Od 2005 roku w pierwszym tygodniu września spotykają się przy ławeczce pasjonaci historii okresu C.K. Monarchii (1867–1918), w ramach cyklicznej imprezy sanockich Spotkań Miłośników Austro-Węgier.

Czytaj więcej >>

Pijalnia Wód Mineralnych - Iwonicz-Zdrój

     Pijalnia Wód Mineralnych w Iwoniczu Zdroju położona jest w samym centrum uzdrowiska w zabytkowym Parku Zdrojowym.

     Obiekt powstał w 1860 roku, jako Łazienki Borowinowe – pierwotnie drewniany. W 1922 roku został przebudowany na murowany. W latach 70tych XX wieku został przekształcony w Łazienki Mineralne. Obecnie Pijalnia Wód Mineralnych.

Czytaj więcej >>

'Jezioro Solińskie'

     Jezioro Solińskie (zbiornik retencyjny) położone jest w pobliżu miejscowości Solina w województwie podkarpackim. Powierzchnia zbiornika to ok 22 km2, pojemność 472 mln m3 a maksymalna głębokość jeziora wynosi 60 metrów przy zaporze, która jest jedną z największych atrakcji turystycznych tego regionu i właśnie o niej będzie mowa na początek.

     Zapora w Solinie jest najwyższą zaporą w Polsce liczącą wysokość 81,8 m i 664 m długości.

Pierwszy projekt zagospodarowania hydroenergetycznego Sanu poprzez budowę zapory wodnej opracował już w 1921 roku profesor Karol Pomianowski z Politechniki Warszawskiej. Pierwsze rozpoznanie geologiczno-hydrologiczne w dolinie Sanu przeprowadzono jednak dopiero w latach 1936-1937, a dalsze prace przerwała II wojna światowa. Nowa koncepcja zabudowy doliny Sanu powstała w roku 1955 pod kierownictwem inż. Bolesława Kozłowskiego. Na miejsce wzniesienia zapory wybrano przewężenie doliny poniżej ujścia Solinki do Sanu, koło wsi Solina. Podczas napełniania zapory, zatopione zostały wsie Solina, Teleśnica Sanna, Horodek, Sokole, Chrewt i duża część Wołkowyji.

Czytaj więcej >>

'Parc Güell - Barcelona'

     Park Guell znajduje się w północno-wschodnim krańcu dzielnicy Gracía, która stanowiła kiedyś przedmieścia Barcelony. Park położony jest na wzniesieniu, skąd roztacza się przepiękny widok na Barcelonę.

     Jest on z pewnością jednym z najbardziej niezwykłych parków publicznych na świecie. Pierwotnie miało powstać w tym miejscu osiedle, miasto-ogród z sześćdziesięcioma budynkami mieszkalnymi. Właścicielem był przemysłowiec, posiadacz fabryk tekstylnych Eusebi Guell, który podczas swoich podróżny do Anglii zainspirował się tamtejszymi dzielnicami-ogrodami, zamieszkałymi przez zamożne społeczeństwa. Postanowił wybudować coś podobnego w Barcelonie, zlecając projekt architektoniczny Gaudiemu.

     Realizację projektu rozpoczęto w 1900 roku i trwała 14 lat, ale z planowanych sześćdziesięciu budynków powstały jedynie dwa, o niezwykle fantazyjnych kształtach, przypominających chatki z piernika, stróżówkę oraz budynek, w którym zamieszkał sam Gaudi (dziś jest tam poświęcone artyście muzeum). Do niepowodzenia projektu przyczynił się strajk generalny w 1902 roku oraz pierwsza wojna światowa, która skutecznie zatrzymała dalszą budowę parku. Do 1922 roku cały teren był prywatnym ogrodem, potem stał się publicznym parkiem dostępnym dla wszystkich mieszkańców. W 1926 roku park został sprzedany Urzędowi Miasta i od tamtego momentu stał się wizytówką Barcelony a w 1984 roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

     Park Guell obecnie jest parkiem publicznym, jednak, aby wejść i podziwiać budynki przypominające domki z piernika musieliśmy kupić bilet, taka przyjemność kosztowała nas 8 euro od osoby. Dalsza część parku jest bezpłatna. Powierzchnia parku jest ogromna, dlatego na zwiedzanie warto zaplanować odpowiednią ilość czasu.

     Pawilony przypominające domki z piernika znajdują się przy głównym wejściu do parku, które umieszczone jest w najniższej jego części na ulicy Olot.

Czytaj więcej >>

FCBotiga - megastore FC Barcelona

     Wpis ten będzie raczej dla miłośników piłki nożnej a konkretnie miłośników klubu FC Barcelona. Jednak nie będzie on dotyczył samej drużyny a mega sklepu FCBotiga.

     FCBotiga jest nazwą oficjalnego sklepu klubu FC Barcelona, 1500m2 powierzchni sklepowej rozłożonej na dwa piętra i znajduję się on w Camp Nou. Znaleźć tutaj można oficjalne produkty z logiem FC Barcelona każdego rodzaju. Od koszulek, przez odzież codzienną, perfumy, po zabawki dla dzieci, znajdziemy również akcesoria domowe a nawet miskę dla psa. Jeśli zdecydujemy się na kupno koszulki meczowej można za dodatkową opłatą nadrukować na niej numer i własny napis, to samo tyczy się również obuwia.

Czytaj więcej >>

'Fontanna Neptuna - Gdańsk'

     Zabytkowa Fontanna Neptuna jest jednym z Gdańskich symboli, powstała z inicjatywy burmistrza Bartłomieja Schachmanna i rady miejskiej w 1633 roku. Zlokalizowana jest w najbardziej reprezentacyjnej części Gdańska – na Długim Targu przed Dworem Artusa. 

     Pierwszą fontannę zbudowali gdańszczanie na Długim Targu w 1549 roku. Ten skromny obiekt postanowiono w kilkadziesiąt lat później zastąpić nowym, bardziej okazałym. Jako jeden z pierwszych do stworzenia nowej fontanny zgłosił się Jakub Kordes, ale z niewyjaśnionych przyczyn nie otrzymał zlecenia. W 1606 roku zapadła odpowiednia uchwała Rady Miejskiej, a projekt opracował Abraham van den Blocke, wykłuwając następnie basen, trzon i misę oraz postument dla Neptuna. Prace trwały od 1612 do 1615 roku. W związku z rozbudową Dworu Artusa, a następnie wskutek wojny ze Szwecją, zaniechano myśli o dokończeniu fontanny.

Czytaj więcej >>

'Zimowy spacer po Gubałówce'

     Sobota przywitała nas piękną słoneczną pogodą, aż żal było siedzieć w domu, więc postanowiliśmy zapakować aparat, wsiąść w samochodu i ruszyć do Zakopanego. Nie mieliśmy konkretnego celu, tak po prostu, pospacerować i korzystać ze słonecznej pogody.

     Po dotarciu na miejsce ciężko było znaleźć miejsce parkingowe, nic dziwnego o tej porze roku Zakopane tętni życiem, zwłaszcza w okresie ferii zimowych. Krupówki dosłownie przeludnione, w lokalach ciężko było o wolne miejsca, więc postanowiliśmy udać się na Gubałówkę, gdzie zresztą też ludzi nie brakowało, mimo wszystko spacer był udany.

     Z tej okazji zabieram Was na foto-spacer i garść pięknych widoków z Gubałówki, a więc zaczynamy :)

Czytaj więcej >>

'La Boqueria - najbardziej znany bazar w Barcelonie'

     La Boqueria a właściwie Mercat de Sant Josep de la Boqueria, tak brzmi jego pełna nazwa, jest to najbardziej znany bazar w Barcelonie. Położony jest przy ulicy La Rambla, niedaleko Gran Teatre del Liceu – opery barcelońskiej.

     Można tutaj kupić owoce, owoce morza, warzywa, soki, nabiał, mięso, wędliny, przyprawy oraz własnymi przetworami, wszystko, co na wspólnego ze zdrową żywnością. Przy niektórych stanowiskach znajdują się miejsca gdzie można od razu spróbować smakołyków jakie bazar oferuje. Bazar jest popularny wśród turystów ze względu na to, że można świeżo i tanio zjeść.

Czytaj więcej >>

'Sagrada Família - Barcelona'

     Będąc w Barcelonie obowiązkowym punktem jest Sagrada Familia, ta niepowtarzalna secesyjna świątynia robi naprawdę niesamowite wrażenie.

     Jest to wciąż nieukończony symbol Barcelony zaprojektowany przez słynnego architekta Antonio Gaudiego. Budowę świątyni rozpoczęto w 1882 roku. W założeniu architekta sama konstrukcja budowli miała przypominać wielki organizm. Początkowo jej projekt zlecono innemu architektowi, ale ten wszedł w konflikt ze stowarzyszeniem finansującym budowę świątyni. Wówczas zlecenie otrzymał Gaudi, który całkowicie zmienił projekt nadając mu własny styl.

     Przez następne cztery dekady pracował intensywnie nad konstrukcją, poświęcając jej całkowicie ostatnich 15 lat życia. Podczas prac nieustannie dostosowywał i zmieniał pierwotne założenia.

     Jej budowa trwa już sporo ponad 100 lat, planowane ukończenie na nastąpić w 2026 roku, dokładnie 100 lat po śmierci Gaudiego. Wieżę kościoła ukończono w 1920 roku. Sześć lat później architekt zginął, wpadając pod przejeżdżający tramwaj, pozostawiając tylko jedną z trzech zaprojektowanych fasad. Projekty świątyni pozostawione przez architekta zostały zniszczone w czasie hiszpańskiej wojny domowej przez katalońskich anarchistów.

Czytaj więcej >>

'Wjazd kolejką, Wzgórze Montjuic i piękne widoki - Barcelona'

     Barcelonę uważamy za jedno z najlepszych miejsc, jakie do tej pory odwiedziliśmy, ogrom atrakcji, jakie oferuje może zachwycić nie jednego. W tym wpisie pokażemy Wam sporo pięknych widoków na miasto i jedną z lepszych atrakcji, czyli kolejkę, którą można wjechać na wzgórze Montjuic.

     Na początek kilka słów o samym wzgórzu. Montjuic jest szerokim i niewysokim wzgórzem ze stosunkowo płaskim szczytem o wysokości 173 m n.p.m. Wznosi się w południowo-zachodniej części centrum. Wschodnia część jest praktycznie pionowym klifem, dzięki czemu z góry jest świetny widok na port znajdujący się u stóp wzgórza. Szczyt Montjuic był siedzibą różnego rodzaju fortyfikacji, z których najnowsza znajduje się tam do dziś, mowa tutaj o zamku Castell de Montjuic.

     Forteca pochodzi głównie z XVII wieku. W 1842 roku tutejszy garnizon lojalny władzy w Madrycie ostrzeliwał niektóre części miasta. Forteca była wykorzystywana, jako więzienie, często przetrzymujące więźniów politycznych, aż do czasów generała Franco. W 1879 roku miało tu miejsce zdarzenie znane, jako Els processos de Montjuic, które przyśpieszyło egzekucję zwolenników anarchii. Efektem były surowe represje względem robotników walczących o swoje prawa. W Czesie hiszpańskiej wojny domowej przeprowadzono tu egzekucję zarówno republikanów, jak i narodowców. W 1941 roku został tu stracony kataloński polityk Lluis Companys i Jover (zwolennik niepodległości Katalonii).

Czytaj więcej >>