20 września 2015

II Międzynarodowe Pokazy Pirotechniczne

Wczoraj (19.09.2015) na Lotnisku Muchowiec w Katowicach odbyły się II międzynarodowe pokazy pirotechniczne. Niesamowite widowisko przyciągnęło tysiące ludzi. Wstęp na imprezę był płatny, jednak wystrzeliwane fajerwerki były widoczne z kilku kilometrów. My oczywiście weszliśmy do środka, aby przyjrzeć się bliżej całej imprezie.

Plan całej imprezy wyglądał następująco:

17:30 – Otwarcie bram.
18:00 - 20:00 – Występy, konkursy, atrakcję dla najmłodszych.
20:00 – 20:40 – Pokaz akrobacji motocyklowych FMX

Tą część imprezy niestety ale przegapiliśmy, na miejsce dotarliśmy przed 21:00

21:00 – Intro, show laserowe.
21:05 – I pokaz konkursowy – Parente Włochy.
21:20 – Występ Kasi Szubert (skrzypce elektryczne) dawała czadu :)
22:00 – Intro, show laserowe.
22:05 – II Pokaz Konkursowy – Goldregen Polska.
22:20 – Teatr ognia.
23:00 – Intro, show laserowe.
23:05 – III Pokaz Konkursowy – Privatex Pyro Słowacja.
23:20 – Gwiazda wieczoru, zespół Red Lips.
00:00 – Ogłoszenie wyników konkursu pirotechnicznego i wręczenie nagród.
00:15 – Finałowy Pokaz, show laserowe oraz kończący pokaz pirotechniczny.

Wszystkie pokazy były niesamowite, przepiękne kolory rozprzestrzeniały się nad Katowicami. Całe show wygrali Słowacy.

Teraz zobaczcie co udało nam się uchwycić, kilka zdjęć oraz filmik. Miłego oglądania :)


17 września 2015

Wzgórze Wiatraków - Bodrum

Dzisiaj zabiorę Was na małą wycieczkę, wycieczka będzie miała charakter wirtualny, więc nie będziecie musieli nigdzie chodzić a jedynie poruszać się po stronie ;)

Nad Bodrum wznosi się wzgórze nazywane ‘Wzgórzem Wiatraków’, oddzielające Bodrum od Gumbet. Na szczycie znajduje się siedem wiatraków stąd też jest tak nazywane. 




Białe wiatraki zbudowane zostały w połowie XVIII wieku z kamienia i desek. Skierowane były na północny-zachód, aby chwytać wiatr z wybrzeża. Wybudowane zostały na potrzeby miejscowej ludności. Ich lata świetności trwały aż do lat 70-tych, ludność mieliła tutaj zebrane na polach zboża.

14 września 2015

Zaczynając wakacje - Bitez Kassandra Hotel

     Nasz długo wyczekiwany urlop w końcu nastał, torby spakowane, baterie naładowane i jesteśmy gotowi do drogi. Ostatni dzień przed nocnym wylotem jak zawsze jest najgorszy, wyczekiwanie, czas nieubłagalnie się dłuży a już chciałoby się być na miejscu.

     W końcu nadeszła upragniona godzina i jesteśmy już na lotnisku a więc lecimy! Po raz trzeci padło na Turcję, dlaczego? Turcja naprawdę ma dużo do zaoferowania, ale o tym później.
     Kilka godzin w niezbyt komfortowym samolocie i jest, witamy Bodrum :) Z racji tego, że właśnie dotarliśmy pierwszy wpis będzie dotyczył naszego hotelu.


     Na miejsce dotarliśmy około godziny 12, na pokój musieliśmy zaczekać dwie godziny, ale już na dzień dobry mogliśmy korzystać ze wszystkich atrakcji hotelowych.
     Nasz Bitez Kassandra Hotel***, położony jest w sercu kurortu Bitez, obok przystani, z której można wypłynąć na rejs po Morzu Śródziemnym. Bitez jak i Gumbet uznawane są jako dzielnice Bodrum. Samo Bitez położone jest około 5 kilometrów od centrum Bodrum. Dostać można się pieszo, jednak w panujące tam upały może być to ciężkie. Najlepiej dojechać Dolmuszem, przystanek znajduje się tuż obok hotelu. Za taką przejażdżkę zapłacimy 3,5 lira, co daje nam około 4,20 pln. Dolmusze jeżdżą praktycznie co 10-15 minut przez cały dzień, w nocy czas oczekiwania może się wydłużyć, ale o każdej porze dnia i nocy można dostać się do samego centrum Bodrum.


06 września 2015

Lecąc nad Turcją

     Wszystko co dobre szybko się kończy. Część Turcji i Grecji zwiedzone. 
W Polsce przywitała nas nieprzyjemna pogoda, zimno i deszczowo - już tęsknimy za upałami. Wakacje jak najbardziej udane, piękne widoki na zdjęciach zachowane i na bloga będą wklejane – trochę się zrymowało :D 
Na początek pokażę Wam, może i nie najlepszej jakości zdjęcia z okna samolotu, okno niezbyt czyste i lekko zaszronione, ale chyba nie jest aż tak źle? 

Miłego oglądania i wkrótce zapraszam po więcej :)







18 sierpnia 2015

Ławeczka Józefa Szwejka w Sanoku

     Ławeczkę Szwejka w Sanoku odsłonięto 6 czerwca 2003 roku, jako pierwszą w Polsce i piątą na świecie. Autorem pomnika jest rzeźbiarz Adam Przybysz. Upamiętnia ona postać Józefa Szwejka z powieści Jaroslava Haška ‘Przygody dobrego wojaka Szwejka’(w Sanoku rozgrywały się epizody akcji powieści).
     W uroczystości uczestniczył wnuk pisarza, Richard Haśek oraz znawca literatury czeskiej dziennikarz Leszek Mazan. Postać Szwejka wzorował na najsłynniejszym filmowym odtwórcy dzielnego wojaka Rudolfie Hrušínským. Jest ona obecnym symbolem związku Sanoka z dawną Monarchią Austro-Węgierską. Postać Szwejka naturalnej wielkości w mundurze C.K. armii siedzi na ławeczce i pali fajkę. Z ławeczki visa vis tzw. bramy węgierskiej widoczny jest szyld reprezentacyjnego ongiś Hotelu, w którym Szwejk wykonywał swą dziejową misję odnalezienia porucznika Duba "na kanapce panny Elly" w pokoiku na pierwszym piętrze[2]. Szwejk przebywał w Sanoku krótko, najprawdopodobniej od 16 lipca 1915 roku. Zapewne jest to literacka reminiscencja historycznego wydarzenia związanego z wizytą księcia Karola i sztabu armii w Sanoku przed udaniem się na wschód po odsieczy Lwowa w czerwcu 1915 roku.
     Bezpośrednio przed wybuchem I wojny światowej stacjonowało w garnizonie sanockim 1200 żołnierzy, podczas gdy sam Sanok liczył w tym czasie tylko 12 tys. mieszkańców. 26 września 1914 roku garnizon sanocki został ewakuowany pod naporem ofensywy rosyjskiej. 5 października 1914 roku wojska rosyjskie podczas kontrofensywy zostały odrzucone na Glinice, gdzie po jednodniowej bitwie ustąpiły na jakiś czas miejsca powracającej C.K. armii. Druga okupacja rosyjska Sanoka trwała od 9 listopada 1914 roku do 11 maja 1915 roku. Podczas działań wojennych w 1915 roku spaleniu uległa część dzielnicy Posada na tzw. Szklanej Górce. W tym samym roku Rosjanie zdewastowali również Fabrykę Wagonów, poprzez kradzież maszyn i wywóz materiałów do produkcji. Spalili również część zamku zajmowanego przez starostwo oraz ulicę 3 Maja.
     Przy ulicy Mickiewicza zachowały się budynki koszar 45 Pułku Piechoty Austro-Węgier, w których w czasie I wojny światowej stał garnizonem pułk węgierskich honwedów zluzowany następnie przez 54 Pułk Piechoty Austro-Węgier. Na Cmentarzu Centralnym w Sanoku nie zachowała się kwatera poległych żołnierzy węgierskich z 32 Pułku Piechoty, zniszczona została w latach 50tych XX wieku.
     Żołnierze stacjonujący w Sanoku nie narzekali na brak rozrywek. Poza hotelem i restauracją "Pod Trzema Różami" istniały w Sanoku obok wykwintnych kawiarni i restauracji również 36 barów z prawem wyszynku alkoholu. Do najbardziej popularnych należała restauracja Dampfa przy ulicy 3 Maja, "Sanocka", "Imperial" gdzie w sobotnie noce przy dźwiękach cytry grono tyrolki lub "Grand". Popularnością cieszyła się również gospoda "Pod białym koniem" na placu św. Michała, "Blachówka" przy Kościuszki, "Murowanka" na Jagiellońskiej oraz szynk "Czarna Mańka" na Jana Matejki. Elitarnym było Casino Narodowe z wysokim wpisowym i taką składką miesięczną. Lokale te obsługiwały swoich gości do godziny 2giej nad ranem.
     Obraz Sanoka z filmu Karela Steklý'ego z 1957 roku Melduję posłusznie, że znowu tu jestem, na kanwie powieści Haška z Rudolfem Hrušínskim w roli tytułowej jest bardzo pobieżny. Raptem w kilku scenach filmu zidentyfikować można miejsca znane z kart powieści Jaroslava Haška i związane z pobytem Szwejka - dworzec kolejowy, bank i burdel, gdzie nawet za czasów Wielkiej Wojny kwitło intensywne życie nocne prowadzone w Sanoku przez "Zjednoczone Domy Rozrywkowe i Kawiarnię Miejską".

     Od 2005 roku w pierwszym tygodniu września spotykają się przy ławeczce pasjonaci historii okresu C.K. Monarchii (1867–1918), w ramach cyklicznej imprezy sanockich Spotkań Miłośników Austro-Węgier.



09 sierpnia 2015

Pijalnia Wód Mineralnych - Iwonicz-Zdrój

     Pijalnia Wód Mineralnych w Iwoniczu Zdroju położona jest w samym centrum uzdrowiska w zabytkowym Parku Zdrojowym.



     Obiekt powstał w 1860 roku, jako Łazienki Borowinowe – pierwotnie drewniany. W 1922 roku został przebudowany na murowany. W latach 70tych XX wieku został przekształcony w Łazienki Mineralne. Obecnie Pijalnia Wód Mineralnych.